Geweld en onveiligheidsgevoelens wegen zwaar op vrouwen in de opvangcentra

10 juni 2010

Vandaag heeft de Nederlandstalige Vrouwenraad zijn studierapport en vormingsbrochure voorgesteld met de vaststellingen van een grootschalig en uniek  onderzoek naar de levensomstandigheden van vrouwen in de Belgische open en gesloten opvangcentra voor asielzoekers. De resultaten van deze studie zijn niet hoopgevend, er is nog veel werk aan de winkel voor een menswaardig en gendergevoelig opvangbeleid. 

Voorzitster van de Vrouwenraad prof. dr. Katlijn Malfliet bekritiseerde in haar welkomstwoord de genderblindheid in het huidige asiel- en vluchtelingenbeleid. 'Er is nood aan een bewustwording rond de specificiteit van de opvangproblematiek voor vrouwen', aldus Malfliet. Los van de huidige opvangcrisis en de noodopvang werd in het onderzoek gefocust op de gangbare organisatie van de collectieve opvang voor asielzoekers.    

We willen niet ontkennen dat er in de collectieve opvangcentra goede praktijken zijn die de leefbaarheid in de centra ten goede komen. Maar het merendeel van onze vaststellingen valt niet te rijmen met  een menswaardig en kwaliteitsvolle materiële opvang. Zo blijkt uit het onderzoek dat geweld op vrouwen, en meer bepaald seksueel en intrafamiliaal geweld, geen uitzondering is.

'De wet voorziet een kwaliteitsvolle opvang voor alle begunstigden van de collectieve opvang maar er ontbreken enkele essentiële uitvoeringsbesluiten. Er is ook amper aandacht voor gender en de bewustwording rond de specifieke noden en behoeften van vrouwen in de centra', aldus onderzoekster Fatma Arikoglu, Vrouwenraad. Hierbij verwijst zij naar de zogenaamde wet op gender mainstreaming van 12 januari 2007 die de integratie van een genderdimensie in alle federale beleidslijnen verplichtend maakt.

Voorzitster Malfliet wil dat het beleid de autonomie en empowerment van de begunstigden van de opvang bevordert en de gelijkheid van vrouwen en mannen vastlegt in concrete beleidsplannen m.b.t. gendergelijkheid. 'Autonomie, inspraak en empowerment zijn dus de sleutels voor een geslaagd opvangbeleid. Daarom bevelen wij maatregelen aan die vrouwen toelaten om hun leven zoveel mogelijk zelf in handen te nemen zoals participatie aan de besluitvorming, zelf kunnen koken, toegang tot een aangepast opleidings- en vormingsaanbod en opleidingstrajecten-op-maat, een billijke vergoeding voor het werk in het centrum en toegang tot de arbeidsmarkt', aldus Malfliet.

Zie ook:

Publicatie - Eindrapport en Vormingsbrochure ' Vrouwen en collectieve opvang bij asiel en migratie. Naar een gendergevoelig opvangbeleid?

Delen