|
Lezersbrief: Vrije keuze enkel mogelijk binnen een combinatiemodel
Reactie Vrouwenraad op 'Vrouwen willen minder werken' in De Morgen van 8 maart 2010 9 maart 2010 Onder het mom van vrije keuze ('Vrouwen willen minder werken') wordt de ongelijkheid tussen vrouwen en mannen instandgehouden. Wie is er immers in staat om een vrije keuze te maken? Dat zullen niet de eenoudergezinnen zijn, noch de alleenstaanden. Enkel vrouwen (soms ook mannen) met een zeer goed verdienende partner kunnen ervoor kiezen om minder of helemaal niet uit werken te gaan. Enkel de hoogste inkomens kunnen het zich veroorloven om het merendeel van de huishoudelijke taken uit te besteden. Alle anderen (of het nu om koppels gaat, om singles of om alleenstaande ouders) zien zich bijna verplicht om voltijds uit werken te gaan en alle gezinstaken zelf uit te voeren. Uiteraard is het loodzwaar om dit een hele loopbaan lang vol te houden. Uiteraard zijn het meestal vrouwen die geen of slechts weinig vrije tijd overhouden en onder schuldgevoelens gebukt gaan. Hedendaagse gezinnen zijn bijgevolg constant op zoek naar mogelijkheden om hun beroeps- en gezinsleven zo evenwichtig mogelijk te combineren. De overheid biedt daarvoor diverse pistes aan: ouderschapsverlof, kinderopvang, tijdskrediet, deeltijds werk, thuiswerk, enzovoort. Het zijn vooral vrouwen die daar gretig op ingaan, omdat zij vaak minder verdienen dan hun partner.
Binnen de gezinnen wordt het evenwicht dan wel (tijdelijk) op een bepaalde manier hersteld, maar niet zo tussen vrouwen en mannen. Dikwijls breekt dit vrouwen zuur op, vooral wanneer de relatie op de klippen loopt - zie het dan maar te rooien met je deeltijdse baan - of later wanneer hun pensioen het minimum niet of nauwelijks overschrijdt. Daarom is de Vrouwenraad niet te vinden voor de zogenaamde vrije keuze binnen het huidige systeem. Wij scharen ons wel achter het 'combinatiemodel'. Daarin bedraagt een normale 'volwaardige' job zowel voor vrouwen als voor mannen gemiddeld 35 u per week gedurende de hele beroepsloopbaan, met inbegrip van de uitstapmogelijkheden in de diverse levensfasen. Dit om voldoende tijd te kunnen vrijmaken voor andere activiteiten (gezin, vrije tijd, persoonlijke ontwikkeling, maatschappelijk engagement, ...). Het is dan aan de overheid om gepaste en kwaliteitsvolle banen te creëren samen met erkende en goed beloonde uitstapmogelijkheden. Zoals de eisenbundel van de Wereldvrouwenmars (6 maart 2010) het stelt: "Het combinatiebeleid moet iedereen economische onafhankelijkheid en levenskwaliteit garanderen." Katlijn Malfliet Voorzitter Vrouwenraad
|