|
Mariam Rawi op Anti-War Tour in België
Mariam Rawi is lid van het Afghaanse RAWA (Revolutionary Association of the Women of Afghanistan). Zij draagt de mensenrechten en vrede hoog in het vaandel. Op uitnodiging van Vrede vzw en Intal is zij op anti-oorlogspad in België. De Vrouwenraad legde de contacten voor de organisatie van een hoorzitting in de Senaat.
Rawi gebruikt een schuilnaam en wenste onherkenbaar op de foto te staan.Wij luisterden naar haar in de commissie Buitenlandse Zaken. In 1977 richtte een aantal vrouwen in Kaboel een revolutionaire ondergrondse vrouwenbeweging op, onder de naam RAWA. Tijdens het talibanregime geven zij clandestien onderricht aan meisjes en vrouwen. Ze willen stabiliteit, vrede en voorspoed, om daarna te evolueren naar een democratische samenleving met respect voor mensenrechten en vrouwenrechten. De verkiezingen hebben weinig zoden aan de dijk gebracht. De krijgsheren en fundamentalisten zetelen nu in het parlement of werden tot minister benoemd.
Er heerst grote armoede in Afghanistan. Meer dan 80 % van de bevolking leeft onder de armoedegrens. De kloof tussen arm en rijk wordt alsmaar breder. Het geld voor de wederopbouwprogramma's komt soms in verkeerde handen terecht. Corruptie, drugs en geweld vormen een groot probleem voor de gewone Afghaanse bevolking. De situatie van de Afghaanse vrouwen is er sinds de bezetting, acht jaar geleden, niet op vooruitgegaan, wel integendeel. Ze hebben te lijden onder verkrachting, kidnapping, huiselijk geweld, moord en openbare terechtstellingen. Leerlingen van meisjescholen en leerkrachten worden aangevallen en gedood. Afghanistan kent de hoogste moedersterfte ter wereld: 1.600 moeders op 100.000 sterven in het kraambed. Zwangere vrouwen in de gevangenis worden vanop afstand oppervlakkig gevolgd. Er komen geen aanrakingen bij te pas. Reproductieve gezondheidszorg is zo goed als onbestaande. Verkrachtingen van vrouwen worden niet bestraft. Heel wat vrouwen plegen zelfmoord omdat ze geen uitweg meer zien. Rawi stelt dat de Afghaanse bevolking van twee kanten te lijden heeft: aan de ene zijde de regering van Karzai, de Noordelijke Alliantie en de taliban, en het corrupte gerechtelijk apparaat. Aan de andere zijde de internationale troepen, die met hun bombardementen veel burgerslachtoffers maken en een corrupt en fundamentalistisch regime in het zadel houden. De leden van RAWA zijn niet gekant tegen de aanwezigheid van 'peace keeping forces', op voorwaarde dat hun mandaat herbekeken wordt. Gebeurt dat niet, dan vragen ze de onmiddellijke terugtrekking van de internationale troepenmacht.
Er zijn immers goede redenen om aan te nemen dat de aanwezigheid van vooral de Amerikaanse en Britse troepen weinig of niets met vrede en mensenrechten te maken heeft (grondstoffen, gas en olie, daar draait het om). Dat blijkt duidelijk uit het beleid dat al jaren gevoerd wordt en uit de steun van deze coalitie voor de regering-Karzai en voor de krijgsheren van de Noordelijke Alliantie, zelfs uit de samenwerking met de taliban, beweert Mariam Rawi. De enkele vrouwen die deel uitmaken van het Afghaans parlement fungeren als excuus-Truzen om het Westen om de tuin te leiden. Moest dat niet het geval zijn, dan was de strenge gezinswet er nooit doorgekomen. Die bepaalt immers dat vrouwen niet zonder mannelijke chaperonne buiten mogen gaan en dat zij geen onderwijs mogen volgen zonder de toestemming van hun echtgenoot. Om de Afghaanse samenleving grondig te veranderen is er een revolutionaire mentaliteitswijziging nodig. Die komt er echter niet vanzelf. Daartoe moet het land de kans krijgen zich te ontwikkelen en moet er voluit de kaart getrokken worden van de empowerment van meisjes en vrouwen , allereerst via onderwijs. De oorlogsmisdadigers moeten zich verantwoorden voor het Internationaal Strafhof. Mariam Rawi vroeg ten slotte om steun voor de civiele en de vrouwenorganisaties. Alleen zij kunnen het tij doen keren, samen met een democratische regering welteverstaan. Steun voor projecten is daarom goed besteed geld. Denk maar aan het Vrouwenhuis in Istalif, op poten gezet door Mothers for Peace (met de hulp van de Vrouwenraad en zijn leden). Een modelvoorbeeld van good practice dat navolging verdient. Meer info?
|