|
Moeke Vogels in de war
15 maart 2001
Minister Vogels heeft een oplossing in petto voor het schrijnend tekort aan kinderopvang en vooral aan onthaalouders: de loopbaanonderbrekers. Volgens de Nederlandstalige Vrouwenraad (NVR) is dit een zuiver staaltje van loodgieterij.
De Vrouwenraad stelt dat de problemen opgelost moeten worden daar waar ze zich voordoen. Dat er te weinig onthaalouders gevonden worden is voornamelijk te wijten aan het feit dat dit absoluut geen financieel aantrekkelijk beroep is. In onze maatschappij krijgt zorg nog steeds niet de waardering die ze verdient.
De federale regering moet dus dringend werk maken van een degelijk sociaal statuut voor onthaalouders. Bovendien moet de Vlaamse regering dringend de beloofde 10.000 extra kinderopvangplaatsen creëren. Omdat beide regeringen hun beloftes niet 'kunnen' nakomen, bedenkt Vogels een nepoplossing die volledig indruist tegen de filosofie van de loopbaanonderbreking. In principe hoort deze filosofie thuis in de onthaastingspolitiek, zoals ook minister Onkelinx voorstelt. De huidige tendens is echter om loopbaanonderbreking te zien als middel om arbeid en gezin te combineren. Het zou de bedoeling moeten zijn deze tendens om te buigen maar het voorstel Vogels zal leiden tot een bestendiging ervan.
Het grote probleem is bovendien dat loopbaanonderbreking hoofdzakelijk door vrouwen wordt opgenomen. Zij doen dit niet om te onthaasten of uit vrije keuze maar - en dit heeft Vogels goed begrepen - om zorgarbeid op te nemen. Blijkbaar juicht Vogels een dergelijke invulling van loopbaanonderbreking toe en huldigt zij hierdoor het oude kostwinnersdenken. Dit kostwinnersdenken impliceert dat mannen de volwaardige kostwinners zijn en vrouwen nog steeds instaan voor de zorg thuis. Dit komt tot uiting in de nog steeds bestaande segregatie op de werkplaats (loon- en statuutverschillen), in het onderwijs en de ondermaatse vertegenwoordiging van vrouwen in de besluitvormingsorganen. De Vrouwenraad meent dat dergelijke voorstellen veraf staan van een goed onderbouwd gelijkekansenbeleid dat steunt op een samenhangende visie. En daar knelt het schoentje. Deze samenhang ontbreekt of liever gesteld het kostwinnersdenken is terug en weliswaar in zijn zuiverste vorm.
Daarnaast stelt de Vrouwenraad dat met deze maatregel nl. verlenging van loopbaanonderbreking, de minister opnieuw een bijkomende specifieke loopbaanonderbreking creëert dat veraf staat van vereenvoudiging van de stelsels en van de installatie van een kredietlijn waar de sociale partners al een akkoord over hadden. Bovendien moet in het kader van de huidige activeringspolitiek van de welvaartstaat, kinderopvang niet als een specifieke vrouwenmaatregel worden beschouwd maar als een essentieel onderdeel van sociaal beleid.
Wij vermelden hier graag dat de Vrouwenraad na intensief overleg met de vrouwenwerkingen van de vakbonden een standpunt formuleerde over de combinatie van beroeps- en gezinsarbeid. Een batterij van overheidsmaatregelen wordt voorgesteld waarbij we expliciet uitgaan van de basisstelling dat de realisatie van economische zelfstandigheid een daadwerkelijk recht moet zijn van iedereen. Een stelling die door het oude kostwinnersdenken en door de ideeën van Vogels onderuit wordt gehaald.
|
 |