VROUWENRAAD - Reactie op boek Erika Raven

Maandag in Het Laatste Nieuws gelezen: Vlaams striptekenaar Erika Raven die een ongenuanceerd pleidooi houdt voor vrouwen aan de haard zonder complexen en schuldgevoelens. Wij zouden namelijk moderne slavinnen geworden zijn, die hun hummeltjes in de steek laten om toch maar twee keer per jaar met vakantie te kunnen gaan. Om van die arme mannen maar te zwijgen: die ploffen namelijk ook eens graag in hun luie zetel met een biertje aangereikt door vrouwtjelief, dixit Raven. Maar ja, dat vrouwtje heeft daar nu geen tijd meer voor wegens te druk door de combinatie van meerdere taken.

In al haar razernij trapt de striptekenares en scenariste (zelf is ze overigens geen moeder) in een aantal valkuilen: ten eerste stelt ze dat er in een gezin geen twee inkomens nodig zijn, want de man voelt zich goed als enige kostwinner en wanneer je alle kosten aftrekt die te maken hebben met de buitenshuis werkende vrouw, hou je zo goed als niets extra over en boet je aan levenskwaliteit in. Waarom nog gaan werken, stelt ze. Beste mevrouw, niet iedere mannelijke kostwinner is een grootverdiener, vele gezinnen zien zich genoodzaakt om met twee uit werken te gaan met het oog op een 'gewone' levensstijl (denk alleen al maar aan de kosten van schoolgaande en studerende kinderen).

Ten tweede schijnen in haar ogen kinderen enkel hun moeder nodig te hebben. Dat ook de vader zijn verantwoordelijkheid kan opnemen t.o.v. zijn kind(eren) en het gezin/huishouden, komt niet op in het hoofd van mevrouw Raven. Nochtans zijn er al heel wat 'nieuwe mannen' die wij hierbij meteen even in de bloemetjes zetten: zij werken wat minder, ze brengen de kids naar en van de kribbe of school (ja, zelfs te voet of met de fiets, mevrouw!), zij doen boodschappen en beginnen al aan de maaltijd als hun partner later thuiskomt dan zij. Andere dagen kunnen de rollen dan weer omgekeerd zijn. Ze zijn ook niet te beroerd om de ramen te lappen of de vloer te dweilen. En toch hebben ze nog een 'leven'. Gedeelde verantwoordelijkheid, afspraken en taakverdeling om zo allebei gezin, job en vrije tijd te kunnen combineren. Blijft één van beide partners tijdelijk/gedeeltelijk thuis? Op hetzelfde moment of afwisselend? Werkt de ene permanent voltijds en de andere deeltijds? Moet allemaal kunnen, op voorwaarde dat het in onderling overleg beslist werd.

Hoe willen we kinderen leren dat mannen en vrouwen gelijkwaardige partners zijn als we zelf niet het goede voorbeeld geven? Mannen en vrouwen verschillen uiteraard van elkaar, net zoals mannen onderling en vrouwen onderling verschillen. Maakt dat van ons vrouwen daarom minderwaardige mensen? Want dat zegt Raven toch: de vrouw is niet de gelijke van de man. Ze moet bij haar kinderen blijven, niet bij hun kinderen. En ze moet zoon en dochter zeker niet gelijk opvoeden! Hier doemt het spook van de sterotiepe beeldvorming weer op: jongens en wetenschap / meisjes en zorg.

Erika Raven schreef 'Het Kreng' in een moment van ergernis. Wij schreven deze reactie in een moment van verstomming.